Vouwen vanaf je buik

Voor de volledigheid moet ik hierbij vermelden dat ik in het boek van Elise van Calcar, de vrouw die het gedachtengoed van Fröbel over Nederland verspreidde, het volgende tegenkwam:

(hiervoor beschrijft ze hoe het vouwblad van onder naar boven gevouwen wordt, tot een rechte vouw) … “Wij leggen de linkerhand op het opengeslagen blad – dat niet mag omgewend worden – en nemen nu den rechter kant en brengen die naar den linkerkant.“

Dit houdt in dat zij NIET aanraadde om steeds bij de buik te beginnen!

Ik ga hier wel vanuit, omdat ik het voor kinderen duidelijker en overzichtelijker vind. Door steeds vanaf je buik te vouwen, heb je goed zicht op je werk en voer je eigenlijk steeds dezelfde handeling uit. Hierdoor wordt die beter geautomatiseerd.

Maar mocht jij het dus anders aanleren aan de kinderen: geen probleem, Fröbel deed dit blijkbaar ook!

Nog een reden om ‘vanaf je buik’ steeds te herhalen voor kinderen: ze leren ondertussen ook hoe ze zich kunnen oriënteren op het platte vlak. Ik zie nog dat meisje in groep 3 voor me, die bedacht dat ze haar schrijfschrift ook om kon draaien en op de kop kon schrijven, haha. Dat is natuurlijk out-of-the-box denken ten top!

Maar wij willen kinderen graag leren wat je bedoelt als je zegt ‘bovenaan beginnen’ als het gaat om bijvoorbeeld een werkblad. Boven wijst in dit geval niet op iets boven je hoofd, maar links bovenaan een blad.

Door steeds te verwijzen naar een vast richtpunt, namelijk het kind zelf, kunnen ze zich beter oriënteren. ‘Van je buik naar boven vouwen’ krijgt dan ook betekenis voor ze!