Hoe is deze mini-cursus ontstaan?

Vouwen! Hoe kwam ik hier ook alweer op?

Oh ja, er was een discussie in Kleuterwereld (mijn facebookgroep) over ‘de juiste manier’ van het aanleren van vouwen. Nu hou ik zelf niet zo van ‘de juiste manier’, maar ik dacht wel: blijkbaar ontbreekt er informatie over de gedachtengang áchter het vouwen. En… als er informatie ontbreekt… dan voel ik de behoefte die aan te vullen. Eens een juf, altijd een juf, toch?

Even terug in de tijd. Toen ik een kleuter was, ik weet het nog goed, kreeg ik het vouwboek te zien van mijn kleuterjuf, juf Margriet. Ze legde een klein groepje kinderen (ik voelde me heel speciaal) uit dat daarin vouwreeksen zaten en dat wij dat uit mochten proberen.

Enkele jaren later ontdekte ik origami (de Japanse papiervouwkunst) en heb ik daar ook een tijd mee geëxperimenteerd. Ik kocht origami bladen bij een knutselwinkel (waar ik sowieso kind aan huis was).

Weer wat jaren verder, ik zat op de pabo, kregen we in het eerste jaar de opdracht om voor het vak Pedagogiek-Rekenen een vouwboek te maken. Dat was voor mij op dat moment een makkie, ik wist nog veel van vouwen (en ik heb misschien, heel misschien, ook wel een andere student geholpen met zijn/haar boek #iknoemgeennamen)

In mijn jaren als juf heb ik heel wat gevouwen met de kinderen! En ik had fantastische collega’s van wie ik ook leerde over die andere, belangrijke, technieken met papier. Al die kennis zit dus al een tijd in mijn hoofd en NU was de tijd rijp om die eruit te gooien en te delen.

Een online cursus is voor mij een eenvoudige manier om informatie te delen. Ik kan niet alleen teksten toevoegen, maar ook foto’s en filmpjes maken om dingen te verduidelijken. Ideaal en alles op één plek, waardoor je er steeds weer op terug kunt vallen als je inspiratie zoekt of iets even niet meer weet!