Over rekenuitdagingen

Oh, ik ben nog iets vergeten te vertellen! In de verschillende modules zul je soms ook een rekenuitdaging tegenkomen. Niet dat ik je een moeilijke som wil voorschotelen ofzo… Ik leg je graag uit wat een rekenuitdaging is.

Als je mijn online cursus Spelen in uitdagende hoeken gevolgd hebt, dan weet je dat, om de kinderen zoveel mogelijk te laten spelen, je zo min mogelijk opdrachten zou moeten geven.

Opdrachten vs. spel

Een opdracht vergelijk ik wel eens met een doolhof met maar één gang: als je binnenkomt weet je dat je gewoon rechtdoor moet lopen, dan kom je vanzelf bij de uitgang. Spel is juist een doolhof met heel veel verschillende weggetjes, waarbij het doel niet eens is dat je de uitgang vindt. Het gaat meer om het proces, het ronddwalen in het doolhof, dan het product. Je hoeft als leerkracht weinig tot niet te sturen en ook geen eindresultaat te controleren.

Een rekenuitdaging ligt hier ergens tussenin. Wat mij betreft mag een rekenuitdaging volgen op het vrije spel van de kinderen. Zie het als een suggestie, een idee dat je de kinderen aanreikt waar ze mee aan de slag kunnen.

Ik hoor je al denken… ja maar, Bianca, wat als de kinderen niets met mijn rekenuitdaging doen? Ja, dat is het mooie aan spel! Kinderen kunnen jouw suggestie volkomen links laten liggen… en dan is het nog steeds goed spel.

Hou steeds het doel voor ogen: die rekenontwikkeling stimuleren, maar zonder daarbij de intrinsieke motivatie en het eigenaarschap te verliezen.

Dus het werkt zo:

  • 1. de kinderen zijn aan het spelen
  • 2. jij observeert, ziet kansen
  • 3. je voegt materialen toe, oppert een idee, oftewel: biedt een rekenuitdaging aan
  • 4. de kinderen gaan daarmee aan de slag (of… niet…)
  • 5. je laat de kinderen vertellen over hun ervaringen, bijvoorbeeld in de kring of aan het volgende groepje kinderen dat met de materialen gaat spelen

Wat als… de kinderen er niets mee doen?

Als de kinderen niet met jouw rekenuitdaging aan de slag gaan, geeft jou dat ook informatie! Probeer het niet als een keiharde afwijzing te zien, geef niet te snel op maar… maak er ook niet te snel een opdracht van. Vraag je eens af waarom ze de rekenuitdaging niet aannemen?

  • Sloot het misschien niet genoeg aan bij wat de kinderen speelden?
  • Zijn de kinderen misschien nog niet gewend aan een leerkracht die zich zo met het spel ‘bemoeit’?
  • Was je uitdaging misschien toch te gesloten, waardoor het voelde als een opdracht?

Aan de slag!

Misschien ben jij al heel erg gewend om zo het spel van de kinderen te begeleiden en aan te vullen. Zie dit dan als je kans om dat bewuster te doen, het ook wat wetenschappelijker te benaderen.

  • Wat werkt goed bij de kinderen in jouw klas?
  • Waar reageren ze enthousiast op?
  • Voel jij je prettiger bij een wat meer sturende of juist een wat meer volgende rol?

Maak daar de komende tijd regelmatig aantekeningen bij. Zoals ik al zei kom je in de modules af en toe een voorbeeld van zo’n rekenuitdaging tegen. Je kunt er voor kiezen om die zo over te nemen, maar natuurlijk kun je aanpassingen maken die passen bij de huidige situatie in jouw klas. Experimenteer! Eigenlijk is het net spelen 😉